Εἶναι πράγματι ἀπορίας ἄξιον, ἐξ αἰτίας ἑνός λάθους πόσας καί ποίας κακοδοξίας περιέχει ἡ «ΑΠΟΛΟΓΙΑ» τοῦ ἁγίου Νικοδήμου.
    1) Πρώτη ἐσφαλμένη ἄποψις: «Ἄν εἷς καί μόνος ἁπλῶς τῶν σωζομένων ἦτο ἱκανός νά εὐχαριστήση τόν Θεόν, ἤ ὅλοι ὁμοῦ οἱ ἄλλοι, οἵτινες ἔμελλον νά ἀπολεσθῶσιν· ...»(ΑΠΟΛΟΓΙΑ) .
    Ὁ Κύριος ἀντικρούει τούς κατωτέρω λόγους ὅταν εἶπεν: «Ἢ τίς γυνὴ δραχμὰς ἔχουσα δέκα, ἐὰν ἀπολέσῃ δραχμὴν μίαν, οὐχὶ ἅπτει λύχνον καὶ σαροῖ τὴν οἰκίαν καὶ ζητεῖ ἐπιμελῶς ἕως ὅτου εὕρῃ; καὶ εὑροῦσα συγκαλεῖ τὰς φίλας καὶ τὰς γείτονας λέγουσα· συγχάρητέ μοι, ὅτι εὗρον τὴν δραχμὴν ἣν ἀπώλεσα. οὕτω, λέγω ὑμῖν, γίνεται χαρὰ ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι»(Λουκ. ΙΕ΄, 8, 9).

Ὁ θεόπνευστος ἀπόστολος Παῦλος μέ τήν πρός Θεσσαλονικεῖς Β΄
ἐπιστολήν του, δίδει ἀπάντησιν εἰς τόν κατωτέρω ὑποθετικόν διάλογον.
Ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δωδεκανήσου κ. Καλλινίκου, εἰς τήν ἑορτήν τῆς Ἁγίας Τριάδος.

                                                            Κάλυμνος 2024

    Πρῶτα ἀπό ὅλα Χρόνια Πολλά μέ ὑγεία πνευματική καί σωματική καί τό Πανάγιον Πνεῦμα νά φωτίζη καί νά χαροποιῆ κάθε θλιμμένον καί πονεμένον πιστόν τοῦ Χριστοῦ ἄνθρωπον.
     Ὁ Ἀπόστολος Πέτρος, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀπό τόν Χριστόν τά κλειδιά τοῦ Παραδείσου, βλέποντας τά τελευταῖα χρόνια, μετά τό σχίσμα τοῦ ἡμερολογίου, τούς παλαιοημερολογίτας τῶν διαφόρων παρατά-ξεων, νά ζητοῦν νά τούς ἀνοίξη τήν θύραν τοῦ Παραδείσου διά νά μποῦν μέσα, παρατήρησε, ὅτι ὅπως εἰς τόν κόσμον, ἔτσι καί ἐδῶ, κρατοῦν ἀποστάσεις μεταξύ των καί τούς ἐρωτᾶ, τί σᾶς χωρίζει μεταξύ σας, καί δέν πλησιάζει ὁ ἕνας τόν ἄλλον; Καί μία ἐκ τῶν παρατάξεων τοῦ ἀπαντᾶ. Αὐτοί ἅγιε ἀπόστολε δέν πιστεύουν τήν εἰκόνα τῆς Ἁγίας Τριάδος, Πατήρ Υἱός καί Ἅγιον Πνεῦμα, ἀλλά μόνον τήν Φιλοξενίαν τοῦ Ἀβραάμ. Καί ἀπαντᾶ ἡ ἄλλη: Ἡμεῖς ἅγιε ἀπόστολε, γνωρίζομεν ὅτι, τόν Θεόν Πατέρα, «οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε», δι᾿ αὐτό τόν λόγον καί δέν τόν ζωγραφίζομεν. Ἔπειτα, ὁ ἀπόστολος ἐρωτᾶ τήν ἄλλην παράταξιν, ἐσεῖς, τί ἔχετε νά μοῦ εἰπῆτε; Ἡμεῖς ἅγιε ἀπόστολε, δέν δεχόμεθα τά μυστήρια τῶν νεοημερολογιτῶν ὅτι εἶναι ἔγκυρα, διότι κοινωνοῦν καί συμπροσεύχονται μετά τῶν αἱρετικῶν, ἐνῶ οἱ ἄλλες παρατάξεις τά δέχονται κατ᾿ οἰκονομίαν. Καί ἐσεῖς, τί ἔχετε νά μοῦ εἰπῆτε; Ἡμεῖς ἅγιε ἀπόστολε, δέν δεχόμεθα τά μυστήρια τῶν ὑπό ἑνός χειροτονημένων ὅτι εἶναι ἔγκυρα, δι᾿ αὐτό τόν λόγον δέν εἴμεθα ἑνωμένοι πνευματικῶς.
     Καλῶς, κατάλαβα τούς λέγει ὁ ἀπόστολος . Μετά τούς ἐρωτᾶ μέ ἀπορία, πῶς ἐσεῖς γνωρίζετε μετά βεβαιότητος, πότε ἐνεργεῖ ὁ Θεός τήν Χάριν Του καί πότε ὄχι; Ἡμεῖς τό ἀγνοοῦμεν: <Τίς γάρ ἔγνων νοῦν Κυρίου ἤ τίς σύμβουλος αὐτοῦ ἐγένετο>;