ΕΟΡΤΙΟΝ ΜΗΝΥΜΑ 2019

Ἡ Ἐκκλησία ἑώρτασε ἐχθές τήν Πεντηκοστήν, (δηλαδή 50 ἡμέρας ἀπό τήν Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου) ἡμέρα κατά τήν ὁποίαν ὁ Χριστός ἐξεπλήρωσε τήν ὑπόσχεσίν Του τήν ὁποίαν ἔδωσε πρός τούς μαθητάς Του, ὅτι δέν θά τούς ἀφήση ὀρφανούς, ἀλλά θά τούς ἀποστείλη τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, τό τρίτο Πρόσωπον τῆς Ἁγίας Τριάδος καί Ἐκεῖνο θά μείνη μαζί των μέχρι τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος, δηλαδή μέχρι τήν Δευτέραν τοῦ Χριστοῦ Παρουσίαν «καί ἐγώ ἐρωτήσω τόν πατέρα καί ἄλλον παράκλητον δώσει ὑμῖν, ἵνα μένῃ μεθ᾿ ὑμῶν εἰς τόν αἰῶνα...» (Ἰω. ΙΔ΄, 16). Τό ἀπολυτίκιον τό ὁποῖον ψάλλομεν «Εὐλογητός εἶ Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, ὁ πανσόφους τούς ἁλιεῖς ἀναδείξας, καταπέμψας αὐτοῖς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον,...» μᾶς λέγει ὅτι μέ τήν ἐπιφοίτησιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, οἱ ἀγράμματοι ψαράδες, ἔγιναν πάνσοφοι, θεόπνευστοι καί Αὐτοί ἔπειτα μέ τήν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τήν ὁποίαν ἔλαβον, ἵδρυσαν μέ νόμους τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ, αὐτήν τήν ὁποίαν ἔχομεν σήμερον, δηλαδή τήν Ὀρθόδοξον. Ὅμως ἐγείρεται τό ἐρώτημα, παραμένει Ὀρθόδοξος ὅπως τήν ἄφησαν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι; Ἤ μήπως τήν ἔχουν ἀλλοιώσει; Οἱ πιστοί ἀπό τόν Θεόν ἔχουν προικισθῆ  μέ  λογικήν καί μποροῦν νά διαπιστώσουν, ἄν ἔχη ἀλλοιωθῆ ἡ πίστις των. Πράγματι ὅλοι τό βλέπουν, μικροί καί μεγάλοι ὅτι οἱ ποιμένες των συμπροσεύχονται μετά τῶν αἱρετικῶν. Θεολόγοι καθηγηταί, κληρικοί, ἔχουν διακόψει τό μνημόσυνον τῶν ἐπισκόπων των, διότι μνημονεύουν τόν Πατριάρχη των, ὁ ὁποῖος  συμπροσεύχεται μετά τῶν αἱρετικῶν καί ἑτεροδόξων. Γνωρίζουν καλῶς ὅτι ἡ διδασκαλία τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, ἀπαγορεύει νά κοινωνοῦν μετά τῶν ἀκοινωνήτων (αἱρετικῶν) καί φοβοῦνται τό ἀποστολικόν ἀνάθεμα «ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω» (Γαλάτ. Α΄, 8), δηλαδή ὅπου ὑπάρχει ἀνάθεμα, σωτηρία δέν ὑπάρχει. Συνεπῶς οἱ αἱρετικοί, θά κολασθοῦν ἀσχέτως ἄν εἶναι καλοί ἄνθρωποι. Τό νά πιστεύουν εἰς τόν Χριστόν δέν εἶναι ἀρκετό, διότι καί οἱ δαίμονες πιστεύουν καί φρίσσουν, ὅμως δέν σώζονται, διότι παραμένουν ἀμετανόητοι, ἔτσι καί οἱ αἱρετικοί, ἄν παραμείνουν ἀμετανόητοι, δέν θά σωθοῦν.

Οἱ «ὀρθόδοξοι» Πατριάρχαι καί ἐπίσκοποι ἔχουν παρασύρει τούς πιστούς εἰς τήν αἵρεσίν των. Μέ τό πρόσχημα τῆς ἀγάπης,  ἠλλοίωσαν τό ὀρθόδοξον φρόνημα τῶν πιστῶν καί ἀπορρίπτουν «τό ἀνάθεμα», ἤτοι τήν ἀνωτέρω διδασκαλίαν τῶν ἁγίων Ἀποστόλων λέγοντας, πώς ὁ Χριστός εἶναι ἀγάπη, (δηλαδή, δέν τήν εἶχον οἱ Ἀπόστολοι καί τήν ἔχουν αὐτοί;!). Ἄλλοι πάλιν ἰσχυρίζονται  ὅτι δέν εὐθύνονται ἄν ὁ Πατριάρχης ἤ ὁ ἐπίσκοπός των, εἶναι αἱρετικός. Λέγουν ἡμεῖς δέν θέλομεν καί δέν συμφωνοῦμε μέ ὅσα ὁ Πατριάρχης ἤ ὁ ἐπίσκοπός μας κάμνει. Εἶναι δίκαιο νά μᾶς τιμωρήση ὁ Θεός, ἐφόσον ἡμεῖς ὡς ἀδύναμοι ἄνθρωποι, δέν δυνάμεθα νά τόν ἐμποδίσωμεν; Γνωρίζομεν τήν θ. Γραφήν ὅτι, ὅποιος συμπροσεύχεται μέ αἱρετικούς συμπροσεύχεται μετά δαιμονίων, διότι «... οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια»!  (Ψαλμ. 95, 5), ἄς ὄψονται οἱ μεγάλοι. Αὐτά λέγουν καί ἀναπαύουν τήν συνείδησίν των, ὅμως δέν πράττουν ὀρθῶς.
      Ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μᾶς συμβουλεύει: «Ἄν ὁ προεστώς σου εἶναι σφαλερὸς εἰς τήν πολιτείαν καὶ τὰ ἔργα του μὴ περιεργάζεσαι. Ἄν ὅμως εἶναι σφαλερὸς κατὰ τὴν πίστιν φεῦγε καὶ παραίτησέ τον, ὄχι μόνο ἄν εἶναι ἄνθρωπος ἀλλὰ  κἄν Ἄγγελος εἶναι ἀπὸ τὸν οὐρανόν». Δυστυχῶς ἔχουν μερίδιον εὐθύνης καί οἱ πιστοί,  ἡ αἵρεσις τῶν αἱρετικῶν ποιμένων, ἀγγίζει καί τά πρόβατα, διαφορετικά δέν θά μᾶς ἔλεγον οἱ ἅγιοι, ὅλα τά ἀνωτέρω. Ἐξ ἄλλου καί εἰς τά Σόδομα καί τά Γόμορρα καί οἱ μή ἁμαρτάνοντες συναπωλέσθησαν, ἐπειδή ἀνεχόταν τούς ἁμαρτάνοντας σοδομίτας,  ἀκόμη καί τά μικρά παιδιά των, διότι ὅταν θά ἐμεγάλωναν θά ἐγίνοντο καί αὐτά σοδομῖται. Ἔτσι καί σήμερον ἄν παραμείνουν οἱ αἱρετικοί ποιμένες εἰς τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ, θά ἀπωλεσθοῦν ὅλοι, ἀκόμη καί τά παιδιά των, διότι ὅταν θά μεγαλώσουν θά γίνουν καί αὐτά αἱρετικά.
    Ἐπανερχόμεθα καί λέγομεν ὅτι ἐχθές τήν Κυριακήν ἑωρτάσαμεν τήν κάθοδον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Σήμερον Δευτέρα ἀκούομεν καί πάλιν τά ἴδια τροπάρια καί τό Συναξάριον τῆς Ἐκκλησίας νά μᾶς λέγη, ὅτι ἑορτάζομεν τό Ἅγιον Πνεῦμα.  Πῶς λοιπόν  σήμερον λέγεται, ὅτι εἶναι ἡ ἑορτή τῆς Ἁγίας Τριάδος;
    Ἐπειδή «Εἶς ὁ Θεός ὁ Πατήρ ἡμῶν», καί δέν χωρίζεται ἡ θεότης, πάντα συνυπάρχουν καί συνεορτάζουν ὁμοῦ καί τά τρία θεῖα Πρόσωπα, ὅπως σέ κάθε λειτουργία ἀκούομεν νά ψάλλεται «Τριάδα ὁμοούσιον καί ἀχώριστον». Σήμερον λοιπόν διά νά κατανοήσωμεν καλλίτερον διά ποῖον λόγον λέγεται ἡ ἑορτή τῆς Ἁγίας Τριάδος, θά πρέπει νά ἐνθυμηθῶμεν τόν λόγον τοῦ Κυρίου τόν ὁποῖον εἶπε: «...καὶ ἐγὼ ἐρωτήσω τὸν πατέρα καὶ ἄλλον παράκλητον δώσει ὑμῖν,...» (Ἰωάν. ΙΔ΄, 16). Μέ αὐτά τά λόγια μᾶς  φανερώνει, ὅτι ὁ Πατήρ ἐκπορεύει τό Πνεῦμα τό Ἅγιον. Ἐπίσης ὁ Χριστός μᾶς λέγει ὅτι «ὅταν δέ ἔλθῃ ὁ παράκλητος ὅν ἐγώ πέμψω ὑμῖν παρά τοῦ πατρός...» (Ἰω. ιε΄, 26).  Συνεπῶς ὁ Πατήρ ἐκπορεύει τό Πνεῦμα τό Ἅγιον μέχρι τόν Υἱόν, καί ὁ Υἱός ἔπεμψε αὐτό εἰς τούς μαθητάς Του, «ἐάν γάρ ἐγώ μή ἀπέλθω, ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρός ὑμᾶς» (Ἰω. ιστ΄, 7).
    Διά τήν κάθοδον λοιπόν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, συνήργησαν καί τά τρία θεῖα Πρόσωπα πρωτίστως ὁ Πατήρ μέ τήν ἐκπόρευσίν Του, ὁ Υἱός ὁ ὁποῖος ἔπεμψε τό Ἅγιον Πνεῦμα καί τό Ἅγιον Πνεῦμα τό ὁποῖον ἐνήργησε καί ἔκαμε τήν ἐπιδημίαν καί ἐπιφοίτησιν αὐτήν εἰς τούς μαθητάς τοῦ Χριστοῦ. Ὡς ἐκ τούτου ἑορτάζομεν σήμερον τήν Ἁγία Τριάδα, ὅπως καί ἡ Ἐκκλησία εἰς τά σημερινά τροπάριά της ἀναφέρεται καί εἰς τά τρία θ. Πρόσωπα «Ἅγιος ὁ Θεός, ὁ τά πάντα δημιουργήσας δι᾿ Υἱοῦ, συνεργείᾳ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἅγιος ἰσχυρός, δι ᾿οὗ τόν Πατέρα ἐγνώκαμεν... Ἅγιος ἀθάνατος, τό Παράκλητον Πνεῦμα, τό ἐκ Πατρός ἐκπορευόμενον, καί ἐν Υἱῷ ἀναπαυόμενον. Τριάς ἁγία, δόξα σοι» (Βλ. Δοξαστικό τῶν ἀποστίχων, τήν Δευτέρα μετά τήν Πεντηκοστήν).
    Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ὅταν ἀναφέρεται εἰς ἕνα θεῖον Πρόσωπον, πάντα συνακολουθοῦν καί τά ἄλλα δύο, διότι ὁ Θεός εἶναι Ἕνας. Ὅμως σήμερον ἐξαιρετικῶς γίνεται αὐτή ἡ τιμητική ἀναφορά καί εἰς τά τρία θεῖα Πρόσωπα καί διά τοῦτο ἑορτάζομεν τήν Ἁγία Τριάδα.
     Διά τοῦτο καί ὅλαι αἱ Ἐκκλησίαι τοῦ Χριστοῦ, αἱ ἀφιερωμέναι εἰς τήν Ἁγία Τριάδα, σήμερον πανηγυρίζουν ὅπως καί τό ἰδικό μας Μοναστήριον εἶναι ἀφιερωμένο εἰς τήν Ἁγία Τριάδα. Καί εὔχεται ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νά φωτίζη τάς καρδίας ὅλων τῶν χριστιανῶν καί νά χαρίζη ὑγείαν σωματικήν καί ψυχικήν.  Ἀμήν

      Μητροπολίτης Γ.Ο.Χ. Δωδ/σου καί Ἡγούμενος τοῦ Μοναστηρίου
 κ. Καλλίνικος