Articles in Category: Ἑρμηνευτικά

Ἐσφαλμένη ἀπόδοσις ἑρμηνείας τοῦ Η΄κεφ. 6-12 τῆς πρός Ἑβραίους ἐπιστολῆς

on Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017. Posted in Ἑρμηνευτικά

Ἡ ἀποδοθεῖσα ἑρμηνεία τοῦ Η΄κεφ. 6-12 τῆς πρός Ἑβραίους ἐπιστολῆς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, εἰς ὁρισμένα σημεῖα της δυσφημεῖ τόν Θεόν.

Παρατηρήσεις ἐπί τοῦ λανθασμένου κειμένου πρός πληρεστέραν κατανόησιν.


    λως παραδόξως ὁ ἑρμηνευτής τῆς Κ.Δ., ἀθελήτως κατηγορεῖ τόν Θεόν γράφοντας εἰς τήν ἑρμηνείαν του: «Διότι ἐάν ἡ πρώτη ἐκείνη διαθήκη ἦτο πράγματι πλήρης καί τελεία, δέν θά ἐζητεῖτο τόπος καί τρόπος νά δοθῆ δευτέρα διαθήκη. Ἐν τούτοις προανηγγέλθη ἀπό τόν Θεόν ἡ δευτέρα καί τελεία αὐτή διαθήκη. Διότι αὐτός ὁ ἴδιος κατηγορῶν καί ἐπικρίνων αὐτούς πού εἶχαν λάβει τήν πρώτην διαθήκην, λέγει ... ».
    Ἐάν πράγματι κατά τόν ἑρμηνευτήν, ἡ πρώτη ἐκείνη διαθήκη δέν ἦτο πλήρης καί τελεία, δικαιολογημένως τότε καί οἱ πρωτόπλαστοι νά μήν εἶχον τήν δυνατότητα νά τήν ἐφαρμόσουν. Kαί πῶς ἔπειτα νά ἐπικρίνωνται ὑπό τοῦ Θεοῦ διά τήν παραλαβήν της; Διότι δέν κατανοοῦμεν, βάσει ποίας λογικῆς, θά ἠδύναντο νά ἀρνηθοῦν τήν παραλαβήν της!
    Μά θά μοῦ εἴπητε, τί φταίει ὁ ἑρμηνευτής, ὅταν ὁ ἴδιος ὁ ἀπόστολος τοῦ Χριστοῦ αὐτά μᾶς γράφει; Βεβαίως καί φταίει,  διότι θά ἔπρεπε νά ἐρευνήση καί νά εὕρη διαφορετική ἑρμηνεία, καί ὄχι αὐτή ἡ ὁποία προσβάλλει τόν ἴδιον τόν Θεόν.  Διότι, πῶς εἶναι δυνατόν καί νοητόν νά δώση ὁ Θεός εἰς τούς πρωτοπλάστους πρός ἐφαρμογήν, διαθήκην ὄχι πλήρη καί τελείαν, καί ἔπειτα νά γίνεται καί κατήγορός των, ἐπειδή τήν παρέλαβον; Ἐνῶ τό ἀποστολικόν χωρίον «μεμφόμενος γὰρ αὐτοῖς λέγει», ἑρμηνεύεται ὅτι ὁ Θεός γίνεται κατήγορός των  διά τήν παράβασίν των , καί ὄχι διά τήν παραλαβήν της.

ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΙΟΡΘΩΣΙΝ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΔΙΑ ΤΟ «ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ...»

on Κυριακή, 09 Ιουνίου 2019. Posted in Ἑρμηνευτικά

πάντησις ες τήν διόρθωσιν τοῦ Πάπα, ες τό

«Πάτερ μν ... καὶ μὴ εσενέγκς μς ες πειρασμόν...».   

Γνωρίζοντας ὁ Χριστός ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἀπό μόνος του δέν ἠμπορεῖ νά κατορθώση τίποτε, «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν» (Ἰω. ΙΕ΄, 5) καί σεβόμενος τό αὐτεξούσιον τοῦ ἀνθρώπου, ζητεῖ τήν ἄδειάν μας διά νά ἐπέμβη (ὅπως ἔκαμε καί εἰς τόν παραλυτικόν. Bλέπομεν ἐκεῖ τόν Χριστόν νά τόν ἐρωτᾶ. «Θέλεις ὑγιής γενέσθαι;» ('Iωάν. E' , 6). Συνεπῶς, ἀπό μόνοι μας ἀδυνατοῦμεν νά φυλάξωμεν τόν ἑαυτόν μας ἀπό τίς παγίδες τοῦ σατανᾶ καί τοῦτο ἐξ αἰτίας τῆς κακῆς κλίσεώς μας πρός τό κακό, τήν ὁποίαν ἐκληρονομήσαμεν μετά τήν πτῶσιν τῶν πρωτοπλάστων. Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά καί ὁ διάβολος εἶναι καί αὐτός ἐλεύθερος νά πειράζη τούς ἀνθρώπους, πρέπει ὅμως νά τοῦ δοθῆ ἡ ἄδεια καί σεβόμενος ὁ Θεός προσωρινῶς τήν ἐλευθερίαν τοῦ σατανᾶ, τοῦ δίδει τήν ἄδειαν ὅμως μέ προϋποθέσεις, «ὅς οὐκ ἐάσει ὑμᾶς πειρασθῆναι ὑπέρ ὅ δύνασθαι, ἀλλά ποιήσει σύν τῷ πειρασμῷ καί τήν ἔκβασιν τοῦ δύνασθαι ὑμᾶς ὑπενεγκεῖν» (Α΄ Κορ. 10-13).